Gross Glockner 3798m
Pallavicini Rinne
(Directe uitklim)
600 meter
4 uur vanuit het Glocknerbivak
D+
De Pallavicini-Rinne is een leuke route door de Noordwand van de Gross Glockner. Deze rinne is een echter klassieker van het gebied en is bekent bij vele klimmers. Bij extreem goede omstandigheden wordt dit couloir ook wel eens met ski's afgedaald, maar dit is echt een prestatie van grote klasse! ( 3 abseils om in de rinne te komen)
Het lastige aan de Pallavicini-rinne is dat hij vaak alleen vroeg in het jaar in conditie is. (april / mei) De wand bestaat dan vaak nog (of gedeeltelijk) uit Firn en er is relatief gezien minder steenslag. Het probleem is dan alleen het bereiken van de route. De Glocknerstrasse is immers nog gesloten. (die gaat relatief laat open i.v.m. de hoeveelheid sneeuw.) en de wand ligt ver weg van alle andere opties.
De beste mogelijkheid om er in het voorjaar te komen is via de Rudolfshütte! Je neemt vanuit Enziger Boden de lift naar de hut en vanuit de hut ga je op toerski's richting de Oberwinkelscharte. Vanuit deze scharte traverseer je door naar het Glocknerbivak. Dit is een relatief lange toer. Houdt er rekening mee dat de lift naar de Rudolfshütte ook tot eind april open is. Daarna moet je ook het stuk vanuit Enziger Boden er nog extra bij lopen. Dit is echt heel erg lang! (dus de laatste week april en eerste helft van mei, is het nog lastiger)
Voorwaarde is dus eigenlijk wel dat je (enigszins) met toerski's uit de voeten kan om deze route te klimmen. Vroeger kon je deze route ook nog wel eens in de zomer klimmen. Maar vandaag de dag is dat vaak erg gevaarlijk geworden. De route is in de zomer vaak uit conditie en er komt veel steenslag van de normaalroute. Bijkomend voordeel van het voorjaar is ook dat het een stuk rustiger is op de berg.
Onderaan de rotsgraat die naar het bivak leidt maak je dan een skidepot. Als je klaar bent met de route daal je te voet af via de Glocknerkees tot je weer bij de ski's bent. Dit is wel erg vermoeiend! Zelf hebben wij echt een aantal uur kniediep moeten sporen! Dit hoort er dan helaas even bij..
Met sneeuwschoenen vanuit de Rudolfshut naar het Bivak is verre van ideaal en kost nog veel meer tijd.
De Route:
Vanuit het bivak ben je in een kwartiertje al bij de instap van de route. De randpleets is vaak groot maar hier kom je vaak wel relatief makkelijk overheen. Nu begint het echte couloir van 600 meter. De eerste meters zullen wat smaller zijn dan rest van de wand. Na ongeveer 100 meter klimmen wordt de wand steeds breder. Over het algemeen vind je aan de rechterkant de beste condities. Maak hier dus gebruik van.
Het bovenste gedeelte van de rinne is mixte. Het ijs wordt hier ook op sommige plaatsen een stuk steiler. En er kunnen ook hele stukken rots inzitten. Na ongeveer 4 touwlengtes kom je uit op de col tussen de Gross en de Klein Glockner. Hier sta je binnen enkele minuten op de top.
Terug ga je over de graat richting de Adlersruhe. Hier begint het lange sporen terug naar het skidepot! Vervolgens is de weg nog lang om via de Oberwinkelscharte terug te lopen (skiën) naar Enzinger Boden.
Als je de route wilt klimmen is het verstandig om op voorhand even de condities te achterhalen. Het is niet vanzelfsprekend dat deze route in conditie is. Maar in de maanden april en mei is hij vaak nog goed.
Normaal kun je altijd even bellen met de Oberwalderhut. Maar als deze open gaat. (Eind mei begin juni) is het al vaak weer net te laat om de rinne nog goed te kunnen klimmen.