Welkom op martijnseuren.nl
Welkom op mijn website. Hieronder lees je al het laatste nieuws over mijn avonturen in de Alpen en tijdens de Zwitserse berggidsenopleiding.
juli 2010,
Weisshorn Noordgraat.
De Noordgraat van de Weisshorn wilde ik al sinds 2002 beklimmen! Het was dan ook zeker geen straf om voor de derde keer de Weisshorn op te gaan. Deze afwisselende graat, die vanaf de top van de Bishorn begint, is landschappelijk erg mooi en zorgt voor een leuke afwisseling tussen rots en een zeer scherpe sneeuwgraat.
De technische moeilijkheden liggen bij het beklimmen van de zogeheten Grand Gerdarme. Hier moet volgens de topo een spleet beklommen worden met een waardering van III+, maar zelf vonden we dit niets meer met een III+ te maken hebben. We hadden zelf deze passage op een V- geschat, Welke je op je stijgijzers mocht beklimmen. Er was verder wel goed doorheen te komen.
Voor ons lagen de moelijkheden in de laatse sneeuwgraat, Welke normaal gesproken tot niet al te veel problemen moet leiden. De sneeuw was hier zo zacht dat we erg op onze hoeden moesten zijn om niet in de diepte te verdwijnen. Ook hebben we zelf alles moeten sporen aangezien de toer al ruime tijd niet meer gedaan was. (en überhaubt het seizoen nog niet veel gedaan was.) Vanwege de gevaarlijke sneeuw hebben we enkele stukken volledig uit moeten zekeren, en heb ik ook enkele stukken als een soort rodeorijder moeten bedwingen. Gewoon op de (tot dan toe nog messcherpe graat) gaan zitten en een been aan iedere kant van de honderde meters diepe graat laten bungelen. Alleen zo waren sommige stukken meter voor meter veilig te overwinnen. Om 14.00 stonden we pas op de top, vier uur later dan verwacht. We hadden onze volle concentratie hard nodig.
Juli 2010
Zinalrothorn Rothorngraat + Noordgraat.
Het komt niet vaak voor dat ik in vier dagen tijd twee keer een aanloop doe naar de zelfde berg. Dit was deze maand wel het geval want de Zinalrothorn blijft nu éénmaal een hele mooie berg!
In 2004 had ik deze berg al eens beklommen via de ZW graat, de Normaalroute vanuit de Rothornhut. Nu wilde we de Zinalrothorn beklimmen via de Rothorngraat, een iets moeilijkere graat die erg mooi bleek te zijn.
In alle vroegte vertrokken we dan ook vanuit een bivak boven de hut. Het was aan ons om in het eerste stuk de juiste doorgang te vinden want alle andere alpinisten liepen gewoon blind achter elkaar aan en volgde de lampjes van de andere. Toen de afslag naar onze route kwam bleken we de enige te zijn die de Rothorngraat op het oog hadden. De andere alpinisten opteerde voor de gebruikelijke normaalroute.
Hier begon het spoorwerk voor ons, omdat s'nachts de sneeuw niet opvriest is dit hard werken. De randspleet vormde het grootste probleem. Een muur van zachte sneeuw waar je niet zomaar in kan klimmen, dit koste veel extra tijd waardoor we pas om 8.00 uur in de col stonden. (i.p.v. de gehoopte 6.00 uur) Dit was het begin van onze graat, die verder voorspoedig verliep.
Net voor de zogeheten Binerplatte zijn we vervroegt aan de afdaling begonnen i.v.m opkomend slecht weer. Dit bleek een veilige keuze. toen we veilig in de hut zaten klapte de hemel goed open.
Terug in het dal namen we een rustdag en liepen de volgende dag naar Cabanne de grand Mountet. we wilde de Top alsnog een keertje beklimmen, maar nu door de overschreiding van de hele berg te maken. De Noordgraat omhoog, en de ZW graat weer naar beneden. De Noordgraat is een prachtige graat die op sommige stukken zeer luchtig is, vooral de 'mesblad' passage zal ik niet meer zo snel vergeten! Erg mooi.
Juli 2010
Nieuw in de collectie, De Finsteraarhorn!
Eindelijk heb ik hem dan! de mooie Finsteraarhorn. Deze berg heeft op de één of andere manier toch iets speciaals. We hebben de berg vanuit de Oberaarjochhutte beklommen. Dit is aanzienelijk langer dan wanneer je in de gebruikelijke Finsteraarhornhut vertrekt.
Weken van te voren was ik al wat aan het informeren naar de NO pijler van de Finsteraarhorn. deze pijler wordt ook wel de Walkerpijler van de Berner Alpen genoemd, alleen wordt hij nooit gedaan. De huttenwaard vertelde dat hij al jaren niet meer gedaan is, de kwaliteit van de rots blijkt zo slecht te zijn dat het levensgevaarlijk is.
Toen ik idd. vanaf de top een goed zicht had op de pijler was het het idd duidelijk. Het is een schitterde pijler, maar ik wil die niet klimmen. Alles zit los.
April 2010
Bijscholing alpiene wandelleiders.
Winterse omstandigheden heerste er halverwege deze maand in het Zwitserse Gotthard gebied! Vier dagen achter elkaar sneeuw en dichte mist boven de Sustenpass. De ideale omstandigheden voor een bijscholing voor de alpiene wandelleiders van de NKBV.
In de zomer kun je je redelijk eenvoudig in een gebied oriënteren maar wat als de wandelpaden half ondergesneeuwd zijn, je zicht erg beperkt is en je niet continu op je kaart mag kijken. Hoe zit het met lawinegevaar en waar kunnen we veilig met onze sneeuwschoenen lopen en waar niet. We bevinden ons in echt alpien wandelterrein. Juist in deze omstandigheden worden de vaardigheden van de alpiene wandelleiders flink op de proef gesteld.
Dit hemelvaartweekend had ik de eer om onder leiding van Michiel Engelsman het leerteam te versterken en zo mijn eerste ervaring op te doen als opleider voor de NKBV.
Het was een bijzonder geslaagd weekend en ondanks de weersomstandigheden hebben we enorm veel kunnen doen. De eerste dag werd er begonnen met een oriëntatieloop. Per groep van 5 tot 6 deelnemers werd er een Coördinaat gegeven wat door de deelnemers zelf op de kaart moest worden terug gevonden. Vervolgens moest de kaart goed worden bestudeerd en moest er (zonder steeds op de kaart te kijken) naar het aangegeven punt worden gelopen. Door de winterse omstandigheden was dit een pittige opgave. Wandelpaden waren ondergesneeuwd, het terrein bestond uit vele ruggetjes en oneffenheden. Het was mistig, rotsen waren glad enz. Een ideale dag dus om veel te leren.
De drie volgende dagen werden er verschillende stations opgezet in verschillende soorten terrein. Spletenredding kwam zo meerdere keren aan bod, het effectief aanleggen van een vast touw, moderne standplaatsbouw, terreinkennis, didactiek, efficiënt abseilen met een groep, lawinepieps zoeken, EHBBO (van Menno Boermans), Oriëntatie technieken enz.
Het was een zeer geslaagd weekend!
Volgend weekend ben ik bij de bijscholing van de sportklim instructeurs adventure klimmen. Ik heb er erg veel zin in!
April 2010
Toerskiën in Zinal
Vorig jaar viel tijdens een skibeklimming van de Bishorn mijn oog op het grote gletsjerplateau van de Grand Cornier. Het leek me leuk om daar ook eens te gaan skiën en zo een verborgen stukje van het Val d' Anniviers eens wat beter te leren kennen. Ook zag ik toen gidsen naar beneden skiën over de Glacier de Moming. Vanuit de Cabane du Mountet kun je daar twee schitterende varianten skiën door een waar labyrint van diepe gletsjerspleten en maagdelijke poedersneeuw.
Reden genoeg dus om deze maand voor een paar dagen met de toerski's af te reizen naar Zinal, om daar nog een paar mooie skitoeren te maken!
Maart 2010
Een kijkje bij het Snow Safety Center
Deze maand heb ik vier dagen met het Snow Safety Center in Davos / Klosters mee mogen lopen. Via het SSC werden er in die week op twee verschillende niveau's lawine cursussen aangeboden. Lawine I en Lawine III. De deelnemers werden vooral getraind in het schatten van hellingshoeken, het inschatten van het huidige lawinegevaar, werken met 3x3, inzicht krijgen in de sneeuwlagen en het berekenen van het restrisico met de professionele reductiemethode. Ook werd er tijdens lawine III de nieuwe bloktest geïntroduceerd, een sneltest die je een goed inzicht geeft over de sneeuwdekopbouw. Deze test is relatief nieuw in de lawinekunde.
Er is een heuse lawine oefening op touw gezet waarbij de deelnemers niets vermoedend deel uit maakte van een reddingsactie waarbij meerde slachtoffers onder de sneeuw waren bedolven.
Naast deze praktijk onderdelen is er natuurlijk ook veel verse poeder gescoord! Grote open onverspoorde poedervelden werden gereden en er werden twee korte skitoertjes gemaakt. Het was een leuke week.
Januari 2010
Lawine module Grindelwald.
Tijdens deze module werd er behoorlijk veel van de kandidaten verwacht! We hadden op voorhand veel leerwerk meegekregen en we kregen deze week erg veel theorie en praktijk van enkele Zwitserse experts op het gebied van lawinekunde, weerkunde en veiligheid.
We kregen uitleg over vernieuwde zoekmethode, zodat me met een analoge instelling van onze lawinepiepers in korte tijd meerdere slachtoffers snel konden lokaliseren.
Met behulp van het zogenaamde micro streifen en microbox systeem was dit bijzonder leerzaam. Ook moesten we constant zelf het lawine gevaar beoordelen aan de hand van de Nivo-check en werden we vaak getoetst op oriëntering aan de hand van de zon en natuurlijke oriënteringsmiddelen. verder moesten we regelmatig hangneigingen schatten evenals het coördinaat waar we ons op dat moment bevonden.
Het was een zeer leerzame lange week die stiekem ook erg zwaar was, de dagen begonnen om 6.00 en eindigende iedere dag om 22.30. Helaas heb ik tijdens deze week wel een knieblessure opgelopen.
Zie onder het kopje berggidsenopleiding een uitgebreider verslag van deze module.
Januari 2010, Ijsklimmen Ecrins
Als voorbereiding op de ijsklimmodule, die ik in februari dit jaar in Kandersteg heb. Ben ik deze maand weer naar de Ecrins geweest om alvast flink wat ijsmeters te maken. Onder vaktechnisch oog van berggids Martijn Schell zijn we flink bezig geweest om mijn techniek flink te verfijnen en om sterker te worden tussen de oren, het geen echt noodzakelijk is voor het klimmen in steile ijszuilen en pilaren.
Klimmen met lange armen, holle rug, weinig slagen en hoog met de voeten oplopen. Dat waren de kernwoorden voor deze week. Deze week is weer erg leerzaam geweest.
Naast het trainen in de praktijk, het ski-technisch beter worden, trainen met toertechnische aspecten zoals spitzekehren en met stijgvellen korte stukken skiën ben ik ook dagelijks zeker twee uur per dag bezig met het leren van mijn theorie.
In januari staan er o.a 60 (Duitse) open vragen op me te wachten m.b.t lawinekunde en bergsport in de winter.
Huiswerk:
3x3 lawinen van Werner Munter geheel van buiten kennen + diverse SAC boeken over bijvoorbeeld, Lawinemanagement, weerkunde, kaartlezen, EHBO, bergsport in de winter, Bergredding, enz.
Oktober, Aletschhorn en Weisshorn
Net voor het toelatingsexamen ben ik nog twee weken in de Alpen geweest om me maximaal voor te kunnen bereiden op de toetsingsonderdelen.
De eerste week ben ik samen met bevriende berggids Wolfgang Hackel gaan trainen met skiën. Aangezien het midden oktober was en ik half juni voor het laatst op ski's had gestaan leek me dat geen verkeerd idee. Naast skiën hebben we ook nog rots geklommen in Arco en in de buurt van Lofer. De laatse rotstoer eindigde in een heuze sneeuwstorm waarbij we met handschoenen hebben geklommen.
Na deze week ging het richting Berner Oberland, waar ik met Aletta had afgesproken om de Aletschhorn te beklimmen. Deze lange toer begint vanuit de Oberaletschhütte en eindigde voor ons 200 meter onder de top. Het twijfelachtige weer in combinatie met de op dat moment onbetrouwbare gletsjer heeft ons gedwongen vroegtijdig om te draaien. De spleten waren net aan ingesneeuwd en de sneeuwbruggen waren erg onbetrouwbaar, er lag geen spoor en we waren enkel met zijn tweeën. Niet echt de meest ideale omstandigheden dus. In oktober kun je dat verwachten.
Na de Aletschorn zijn we naar de Weisshorn gegaan, mijn lievelingsberg in Wallis welke ik al twee keer heb beklommen. Helaas strandde ook deze poging. Oktober is gewoon een lastige maand, veel sneeuw en het wordt pas om 8 uur licht. Geen extra toppen er dus bij, wel een leuke en nuttige week.
Matterhorn en Zuidwand Obergabelhorn
Deze twee klassieke toeren mogen natuurlijk niet ontbreken als je veel in Wallis klimt.
De Matterhorn was voor mij de enige 4000er in de omgeving van Zermatt en Saas Fee die ik nog niet beklommen had. En de Obergabelhorn is gewoon zo'n mooie berg dat ik deze nog een keer wilde beklimmen. Dit keer via de mooie Zuidwand.
De Materhorn ging voorspoedig, hoewel we in eerste instantie voor een andere route hadden gekozen waren we vanuit de Hörnlihut al in 4,5 uur boven.
